Inktvissen hebben zich in de loop der tijd ontwikkeld uit de gemeenschappelijke voorouders van de groep nautiloiden. Heden ten dage zijn er van deze soort nog maar een paar leden bekend. Deze soorten komen alleen nog maar voor in de tropische gedeelten van de Indische Oceaan, waar ze als een soort levende fossielen voortleven. Zo'n 500 miljoen jaar geleden verschenen de nautiloidenvoor het eerst in de wereldzeeën Zij hadden nog een uitwendige schelp die in de loop der tijd veranderde in een steeds kleiner wordende inwendige schelp. Bij de octopus verdween hij zo goed als volledig.

Inktvissen in het algemeen, maar de octopus in het bijzonder, blijken te beschikken over een grote intelligentie. Deze is te vergelijken met sommige zoogdieren. Experimenten hebben uitgewezen dat hun leer en onderscheidingsvermogen erg groot is

De octopus (achtarmige) is erg plaatsgebonden en houdt zich overdag het liefst op in zijn hol tussen de rotsen. In tegenstelling tot de sepia's en pijlstaartinktvissen is hij een slechte zwemmer. Hij beweegt zich meer kruipend voort over de zeebodem. Er zijn zelfs berichten dat hij voor korte tijd het water verlaat, als iets op het droge zijn aandacht trekt
'S nachts gaat hij op zoek naar voedsel, waarbij zijn voorkeur uitgaat naar krabben. Als hij daarbij wordt bedreigd door andere rovers die het op hem hebben gemunt, zal hij proberen te ontkomen door het leggen van een ,,rookgordijn",dat bestaat uit inkt. Deze inkt komt uit de inktzak. Het hele lichaam van de octopus is omgeven door een mantel die constant pompende bewegingen maakt, zodat er steeds vers zuurstofrijk water langs de, in de mantelholte gelegen, kieuwen stroomt. Het water kan de mantel weer verlaten via de sifon. Als hij met grote kracht het water uit zijn mantelholte pompt, kan hij profiteren van de grote voortstuwende werking die daar vanuit gaat. Het heeft dan het effect van een straalaandrijving, zodat hij dan met grote snelheid achterstevoren door het water schiet.

Het octopus vrouwtje is slechts één keer in haar leven in staat om eitjes te leggen. Daarna zal zij spoedig sterven. Ze is dan vaak niet ouder dan 2 jaar. Als de eitjes zijn gelegd zal zij ze met haar trechter constant met vers water besproeien totdat ze zijn uitgekomen.

Verspreidingsgebied o.a. Rode Zee

Foto's & tekst Email: Ron Offermans