Yes! Yes! Met een triomfkreet kom ik boven water. Mijn buddy’s aan de kant hoor ik zeggen “Ja hoor, hij heeft em” En inderdaad na twaalf jaar duiken eindelijk een Zeedahlia gezien en gefotografeerd. Een kroon op mijn werk, want voor mij is de Zeedahlia “de koning van de Zeeanemonen” Was ik eerst nog bang dat ik hem misschien onbewust al eerder had gezien, nu wist ik zeker dat een Zeedahlia met geen enkele andere anemoon is te vergelijken.

Dat was in 2002, toen ik dankzij aanwijzingen en tips van andere duikers hadden gehoord we waar we ongeveer moesten zoeken, maar aangezien ze erg zeldzaam zijn en bovendien vaak op plaatsen zitten waar het zicht meestal nogal matig is (Plompetoren), was het toch nog een hele toer om ze uiteindelijk te vinden. In latere jaren hebben we nog Zeedalia's bij de Zeelandbrug en, heel uitzonderlijk, in de Grevelingen bij de Nieuwe Kerkweg gezien.

In vergelijking met andere anemonen is hij veel groter en robuuster. De zuil kan wel 15 cm in doorsnede worden. In ingetrokken staat lijkt hij op een bruine wratachtige berg, waarop stukjes schelp kleven. Maar als de anemoon zich opent zijn de, tot 160 stuks, korte dikke tentakels goed te zien. Typisch voor de Zeedahlia zijn de rode lijnen die vanuit het centrum langs de basis van de tentakels lopen. Aan de vorm van de tentakels is al op te maken waarvan de Zeedahlia leeft. Die tentakels zijn zo sterk dat ze in staat zijn om flinke prooien zoals zeesterren, weekdieren, krabben of kleine visjes te pakken en naar zijn centrale mondholte te transporteren.

Verspreidingsgebied Zeeland

Foto's & tekst Ron Offermans Laatste update 21 maart 2007