Een duik op de Leliegracht: nooit meer hetzelfde.

In je achterhoofd weet je wel dat het schip ooit aan de oppervlakte voer en dat het hier niet vrijwillig op de bodem is komen te liggen. Toch sta je daar nauwelijks bij stil, totdat ik onverwacht een mailtje kreeg van een zekere Joop Broekstra. Kort en zakelijk gaf hij aan dat de datum die ik op mijn website had vermeld betreffende het zinken van de Leliegracht niet correct was. Op mijn website heb ik een gedeelte waar ik zoveel mogelijk plaatsen en wrakken probeer te beschrijven waar ik in het verleden heb gedoken. Op mijn site stond 23 september als datum van de ondergang en dhr. Broekstra gaf in zijn mailtje aan dat de Leliegracht op 28 september 1973 was gezonken. Hij voegde daar ook nog aan toe “Ik was de hoofdwerktuigkundige. Het is al lang geleden maar ik denk nog vaak terug aan deze scheepsramp”. Snel keek ik op mijn website wat ik zelf nog meer had genoteerd over de Leliegracht. Meestal zoek ik zoveel mogelijk relevante gegevens op om het verhaal compleet te maken. Op mijn site stond: “De Leliegracht was een onder Nederlands vlag varende kustvaarder. Op 23 september verging het schip slechts 17 mijl uit de kust van IJmuiden. Van de 10 opvarenden verloren tijdens deze ramp vier personen het leven”.

Uiteraard was mijn nieuwsgierigheid meteen gewekt. Het gebeurt niet elke dag dat je contact hebt met een overlevende van een scheepsramp. En zeker niet een overlevende van een schip dat bij jou alleen bekend is als hoopje roest op de bodem van de Noordzee. Hoe zou dat geweest zijn? Zou hij bereid zijn mij dat te vertellen? Er was maar één manier om daar achter te komen: gewoon vragen. Ik stuurde dus een mailtje waarin ik hem vroeg of hij nog aanvullende informatie had en of hij bereid was om dat voor mij op papier te zetten. Ik zou dat eventueel op mijn website willen plaatsen. Al snel kreeg ik antwoord dat hij wel een persoonlijk verslag voor mij wilde maken. Een aantal weken hoorde ik niets en ik begon al te vrezen. Totdat ik na een week of zes plotseling een mailtje ontving met een Word-attachment van 8 pagina’s. Het was inderdaad een volledig persoonlijk verslag van de ramp. En daarnaast bleek dhr. Broekstra over heel prettige schrijfstijl te beschikken. Het was niet alleen een boeiende opsomming van de gebeurtenissen die zich vóór, tijdens en na de ramp hebben afgespeeld, maar vanwege een aantal persoonlijke details kon je je heel goed inleven in de verschrikkingen van die vreselijke nacht.

Daarom wil ik de lezers van Onderwaterwereld dit boeiende verhaal niet onthouden. Later ben ik nog persoonlijk bij dhr. Broekstra langs geweest om nog wat originele foto’s in ontvangst te nemen van de Leliegracht toen hij nog in de vaart was. Het was een heel leuke ontmoeting met een boeiende oude zeeman die nog veel meer te vertellen had. Op zijn beurt was dhr. Broekstra ook erin geïnteresseerd hoe het schip er op dit moment bij ligt. Ondanks de grote impact van het ongeluk had hij er gelukkig geen trauma’s aan overgehouden. Toch had het een onuitwisbare stempel achtergelaten op de rest van zijn leven en voor mij zal een duik op de Leliegracht dan ook nooit meer hetzelfde zijn.

Hieronder volgt het verslag van dhr, Broekstra. Ik ben hem zeer erkentelijk voor de moeite die hij heeft genomen om dit met ons te delen.