De republiek van Weimar
 
Toen de generaals in 1918 de nederlaag hadden toegegeven, de keizer naar Nederland was gevlucht en overal in het land arbeiders en matrozen in opstand kwamen riepen de sociaal democraten in Berlijn de republiek uit (1918). De republiek van Weimar werd een parlementaire democratie. De jonge socialistische regering kreeg te maken met staatsgrepen van links (Spartacisten 1919) en van rechts (Kapp 1920, Hitler 1923). Slechts met hulp van de Reichswehr werd de regering de opstandelingen de baas.
De Franse Ruhrbezetting (1923), volgend op een waanzinnige inflatie, weerspiegelde de Franse onverzoenlijkheid jegens Duitsland. De Frans Duitse verhouding verbeterde na het Dawesplan en het verdrag van Locarno. De republiek van Weimar werd lid van de Volkenbond (1925).
Ook in Duitsland trok de Wereldcrisis zijn diepe sporen. De economie stortte in en het politieke leven radicaliseerde. Extreem links (communisten) en extreem rechts (nazi's) maakten het elkaar en de regering erg moeilijk. De verkiezingen brachten Adolf Hitler en zijn NSDAP steeds groter aanhang . Zo zelfs dat president Von Hindenburg hem in 1933 tot rijkskanselier benoemde.
<<<

Het Derde Rijk
 [[L]]
Met intimidatie en straatterreur (SA) rekende Hitler snel af met zijn tegenstanders. Na de brand van het Rijksdaggebouw stelde hij de communisten buiten de wet. De Rijksdag schakelde zichzelf uit door de machtigingswet aan te nemen. Hitler kreeg dictatoriale bevoegdheden. Alle politieke en maatschappelijke organisaties werden opgeheven. Er was één partij (de NSDAP), en één jeugdorganisatie (de Hitlerjugend). Alle instellingen en instituten werden gelijkgeschakeld in nationaal socialistische geest. Pers en radio werden gecensureerd en droegen Goebbels' propaganda uit. Tegenstanders werden door de Gestapo opgepakt en in concentratiekampen opgesloten, waar de SS een mensonterende terreur uitoefende.
Het felle nationalisme (alle Deutschen heim ins Reich) uitte zich in een brutale buitenlandse politiek en een onmenselijke vervolging van joden en zigeuners. Leger, vloot en luchtmacht kregen de modernste wapens. In 1938 had Hitler alle macht aan zich getrokken. Hij was staatshoofd, premier, partijleider en opperbevelhebber. De Führer van het Derde Rijk. Tijdens de tweede wereldoorlog beleefde het Derde Rijk zijn hoogte- en dieptepunt. Het in 1940 triomferende Duitsland was in 1945 totaal verwoest.
<<<
Gedeeld Duitsland
[[]]  camerascoop  [[L]]   
Het verslagen Duitsland werd in vier bezettingszones verdeeld. De Amerikanen, Engelsen en Fransen gingen al gauw over tot een nauwe samenwerking. Hun gezamenlijk doel was de toestand in West Duitsland zo snel mogelijk te normaliseren. In de Oost Zone traden de Russen veel harder op. De Duitsers moesten betalen voor de enorme in Rusland aangerichte oorlogsschade. Na de Berlijnse Blokkade (1948) gingen de Westelijke geallieerden over tot stichting van de democratisch geregeerde Bondsrepubliek. De Russen riepen op hun beurt de DDR uit, waarin de communistische partij oppermachtig was. De deling van Duitsland was een feit. Beide delen werden gescheiden door het IJzeren Gordijn.
De belangrijkste partijen in de Bondsrepubliek waren de christen-democratische CDU, de socialistische SPD en de liberale FDP. De West-Duitsers beleefden hun "Wirtschaftswunder". De eerste bondskanselier Adenauer richtte zich op een hechte samenwerking met het Westen. De BRD werd lid van de NAVO en de EEG. Onder zijn leiding kwam er een goede relatie tot stand met aartsvijand Frankrijk. De verstandhouding met de DDR was zeer gespannen.  
 Zoals in andere landen verzetten ook de Duitse studenten  zich in de zestiger jaren tegen het politieke establishment. Zeer gevaarlijk was de RAF, die met terreuracties de samenleving trachtte te ontwrichten. 
De DDR ontwikkelde zich tot een echte Russische satellietstaat. In 1961 dichtte Ulbricht het IJzeren Gordijn door in Berlijn de Muur te laten bouwen. De Oder - Neissegrens met Polen werd door de Oost Duitsers direct aanvaard, maar door de West Duitsers pas in 1973. Toen probeerde bondskanselier Brandt met zijn zgn. Ostpolitik de relatie tussen Oost en West Duitsland te humaniseren. In 1989, onder kanselier Helmut Kohl (CDU), werd de Berlijnse Muur symbool van de twee Duitslanden neergehaald. In 1990 werden de DDR en de Bondsrepubliek verenigd. De verkiezingen van 1999 maakten een coalitieregering mogelijk tussen socialisten en de Groenen. Schröder  werd bondskanselier.
<<<