Algemeen

De 20e eeuw is de periode van nieuwe muziek, moderne muziek, hedendaagse muziek, avant-garde, experimentele muziek. In alle soorten en genres worden musici ertoe gedreven, voortdurend iets nieuws te doen.

In de 20e eeuw heeft zich niet één, duidelijk af te bakenen muzikale stijl ontwikkeld, maar een heel conglomeraat van stijlen en technieken. Het individualisme en de diversiteit die in de romantische periode al aanwezig was, wordt in de 20e eeuw alleen maar groter.

Kenmerkend is stijlpluralisme: naast alle Westerse muziek uit heden en verleden, hebben we ook de beschikking over muziek uit de rest van de wereld (exotische muziek, wereldmuziek, volksmuziek enz).

In woord en geschrift, via de CD en andere geluid- en beelddragers is al deze muziek beschikbaar om beluisterd en bestudeerd te worden.

Veel muziek valt niet in te delen in bestaande categorieën en genres: Componisten kunnen op eclectische wijze van elementen uit alle mogelijke muziek, gebruik maken, het aantal varianten is onbeperkt.

Impressionisme, expressionisme, neo-classicisme, electronische muziek, musique concrète en minimal music zijn stromingen in de Westerse gecomponeerde (kunst) muziek, maar impressionistische en expressionistische tendenzen, neo-classisistische technieken, minimal music zijn ook te vinden in de muziek van de negentiger jaren, zowel in de gecomponeerde kunstmuziek, als in de jazz-, pop- en wereldmuziek.

Electronische geluidsopwekking was in de jaren vijftig een experimenteel gebeuren, maar in de hedendaagse muziek is het niet meer weg te denken.

 
Claude Debussy (staand) en Igor Stravinsky

 
Hierboven zie je de lawaaimachine, uitgevonden in 1913 door de futuristische schilder/ componist Luigi Russolo.
Lawaai is voor de futuristen, naast dynamiek en snelheid, het kenmerk van de nieuwe tijd.
Meer informatie....
Luigi Russolo over lawaaikunst...