In Duitsland ontstond rond 1200 de liedkunst van de Minnesänger. Net als troubadours en trouvères zongen zij vooral over hoofse liefde. De minnesänger zijn tot in de 14e eeuw actief gebleven. De laatste minnesänger was Oswald von Wolkenstein die tot in de 15e eeuw in oude stijl bleef schrijven. Toch was hij in zijn tijd geliefd (en gehaat) vanwege de bijna pornografische inhoud van zijn liederen.
De melodie
De minnesänger zijn strenger in het gebruik van de kerktoonsoorten. De melodieën werden net als die van de trouvères soms in mensurele notatie opgeschreven.
Oswald von Wolkenstein
(gest. 1445)
Walter von der Vogelweide (1170-1230)
Veel liederen van de minnesänger hebben de zgn. Barvorm, twee Stollen en een Abgesang. Deze heeft als vormschema: (melodie) A - A - B. Soms volgt er nog een variatie van A. J.S. Bach gebruikte deze vorm later in een aantal koralen.
|
onderdeel
|
Stollen | Stollen | Abgesang | ||||
| melodie | A | A | B | ||||
| Rijm | a |
b
|
a | b | c | c | c |
| Barvorm: Palestinalied - Walter von der Vogelweide | |
luistervoorbeeld (700k) |
|
