Simulatie in het groot
Simulatie in het groot - Rekenen aan de beweging in het universum
Sinds mensenheugenis turen mensen naar de sterren aan de hemel om te ontdekken wat zich daar afspeelt. Zo op het eerste gezicht is de nachtelijke hemel bezaaid met sterren en hier en daar een planeet. Als je wat beter kijkt, zie je al gauw dat veel van die ‘sterren’ zelf ook weer structuur hebben: het zijn sterrenstelsels, zogenaamde bolhopen, andere sterrenhopen... Het blijkt dat door het gehele universum sterren samenklonteren en dat die klonten van sterren ook weer groepen vormen. Dan hebben we het al gauw over miljoenen sterren, die allemaal kracht op elkaar uitoefenen. Alles volgens de zwaartekrachtwet van Newton. Met die wet kunnen we dus in principe uitrekenen hoe al die sterren tot klontering komen! Alleen heeft niemand zin om de miljoenen of zelfs miljarden vereiste eentonige berekeningen uit te voeren. Gelukkig is de mens naast lui ook vindingrijk en kwamen er supercomputers. Daarmee werd het eindelijk mogelijk deze zogeheten ‘meer-deeltjes-simulaties helemaal door te rekenen. Met een supercomputer kun je hele sterrenstelsels, bestaande uit honderden miljoenen sterren, simuleren. Met je eigen computer kun je dat op mini-schaal nadoen.
Universiteit van Amsterdam Faculteit der Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica, Natuurkunde (universiteit, faculteit, opleiding)
Aan de slag met dit pakket!
|
|
IJs en gletsjers
Simulatie in het groot